Skip to content

OTOGARLARI NEDEN SEVMİYORUM?

94 belki 95 yılıydı. Şimdilerde Kulesite AVM’nin arz-ı endam ettiği yerde, o zamanlar Konya Otogarı vardı. Babamın elinden tutmuş, bir asker uğurlama gecesinde, bu uğursuz mekanda yürüyordum. Boyunlarındaki emziklerle havada uçan asker manzaralarına, “En büyük asker…” diye başlayan geyikler ve davul zurna sesleri karışıyordu. Ailecek, İzmir’deki amcamlara gidecektik.

Bir ara uzun süredir tuttuğum parmağın yerinde olmadığını hissettim. Gördüğüm tek şey insan g*tleriydi. Başımı kaldırdığımda ise, geniş açı lensle çekilmiş fotoğraflar gibi görünüyodu dünya… Daha önce kaybolmanın ne demek olduğunu iki kez tecrübe ettiğim için, yine kaybolduğumu anlamıştım. Gözyaşlarım görüntüleri flulaştırıyordu da, sesler nasıl birbirine giriyordu? Kötü bir kabusta gibiydim.

Sürecin devamını çok iyi hatırlamıyorum. Zannedersem bir insan evladı kaybolduğumu anlayıp beni tuttuğu gibi havaya kaldırmıştı ve o an gördüklerimi şimdi bile çok net hatırlıyorum: 3-5 metre ötede bekleyen Kontur otobüsü ve otobüsün camından bana el sallayan annem… Babam annemi otobüse bırakmış, beni aramaya çıkmıştı. Sonra beni buldu, kucağına alıp otobüse bindirdi ve aralarına oturdum. Önümüzdeki koltuğun bardaklığında duran kutu Pepsi’yi gördüm.

O gece olan olmuştu. Yıllar sonra bile Pepsi logosuna, otogarlara ve otobüs yolculuklarına duyduğum nefret hiç geçmedi. İnsan psikolojisi ilginç işliyor… Gördüğüm her Pepsi logosu (O yıldan bu zamana kadar birkaç kez güncellenmiş olsa bile) içimi sıkıntıyla doldurmaya yeter de artar bile. Otogarları hiç saymıyorum…

25 Nisan gecesi, yukarda anlattığım olaydan yıllar sonra, sevdiğim bir insanı benden ayırdığı için bir kez daha hissettim: Otogarlardan nefret ediyorum…

Reklamlar

1 reply »

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

INSTAGRAM

La Beauté La Beauté Kameramı bir çöp kutusunun üzerine koyup hızlı davranmıştım... 2017 yılında kaydettiğim en iyi analog fotoğraf, evimi süslemek üzere,  @fotograffabrika stüdyosunun baskı cihazına doğru yola koyuldu. Fakat bu kareye bir isim vermeli, önerisi olan? @paddockdetailing ekibi Naz'ı beş gün boyunca misafir etti. Sonucu arkadaki Alfa Romeo'ya bakarak anlayabilirsiniz. Bu arada Alfa demişken, @ilbeyyagci 'nin 145'ini kaçırmam an meselesidir... Filme fotoğrafladığım ve filtrelemeden yayınladığım 'Z für Zukunft' üçlemesinin son parçası... Bu üçleme, küçük bir 'Z' hikayesini süslemek üzere, hafta sonunda blogumda olacak. Z für Zukunft Z für Zukunft "Dipsiz bir uçurumun kenarında sürüş yaparken aşağı yuvarlanmak ve muhtemelen ölmek düşüncesini çağrıştıran bir reklamın, kurumsal pazarlama koridorlarında soğuk duş etkisi yaratmadığı yıllara derin bir hayranlık duyuyorum."
.
Seksenlerin ikinci yarısında hazırlanan ve evimin duvarlarından birini süsleyen Peugeot 205 GTI reklamının hikayesini blogumda okuyabilirsiniz. İyi pazarlar :) 01.01.2018 - Başladığı gibi gitsin.
%d blogcu bunu beğendi: