Skip to content

KAYIŞI KOPARMAK

fiesta3

Beden eğitimi dersinden daracık eşofmanlarıyla çıkan kuzu kuşbaşı çok seksi görünüyordu. Üzerindeki pul biber tanelerini cesurca sergilemekte en ufak bir kararsızlık göstermiyor ve yumuşacık bedeninde yanan ateşi dışa vuruyordu…

İçinde Antep kebabı geçen ve devamını duymak istemeyeceğiniz bu ucuz erotik hikayeden bile feci halde tahrik olan arkadaşlarımla birlikte Gaziantep’te çılgın bir hafta sonu geçirmiş; lahmacunlarla, kebaplarla ve kavurmalarla yaşanan uzun sevişmelerin ve mide fesatlarının ardından dönüş için yeniden yollara düşmüştük.

Ekibin otomobil s.keni olarak, her zamanki gibi, direksiyonu kimselere kaptırmamıştım ve aux girişine bağlı olan aypedimden çaldığım Pink Floyd klasikleriyle üç aşağı beş yukarı üç yüz kilometre yol yapmıştım.

İçi yavaş yavaş uzun yol ve at kokmaya başlayan dizel Fiesta, Pozantı’ya bağlanan virajlar boyunca süzülüyordu. Arkadaki vatandaşlar “Öne bakmaktan sıkıldım, biraz da arkaya bakmasak mı?” gibi pis bir geyiği ciddi ciddi tartışırken, yanımdaki ihtiyar feysbukumdaki güzel kızların profillerinde geziniyordu. Bense sürüşümün tadını çıkarıyordum.

“Küt” sesini duyana kadar…

İhtiyarla bakıştığımızda arka camdan dışarı bakan arkadakiler tam olarak şu muhabbetle meşgullerdi;

Trevor: Boşalma rampasının adı ne zamandır kaçış rampası olmuş la?

Michael: Boşalma rampası mı?

Trevor: Boşa alma rampası öküz!

Direksiyon sertleşti ve şarj uyarı ışığı kadranı şenlendirdi. Dakar’da takla atıp yarış dışı kalana dek direksiyonla boğuşan El Matador’u andım ve usulca sağa çektim.

İhtiyar tecrübeli adamdır. Alternatör kayışı dedi, kayışı koparmış… Kayışı koparmış demesiyle birlikte Trevor ve Michael bir kahkaha patlattılar. İhtiyar kaputu açtı, elini aşağı daldırdı ve tel tel olmuş kayışı saçlarından tutup arkadakilere fırlattı.

fiesta1

Birkaç dakika sonra sessizliği bozan Trevor oldu: Yoldan geçen Fiesta’lardan birini durdurup kayışlarını çalsak?

Michael atıldı: Kayışı almışken döve döve tecavüz de edelim!

İhtiyar, devirdaim pompasının trigere bağlı olmasını ve akünün farları üç saat boyunca yakmasını umarak direksiyona geçti ve kaslı kollarıyla direksiyonu okşamaya başladı.

Ben mi? Son yirmi dakikadır sağ koltukta bu kelimeleri yazıyorum. Hararet yok, hidrolik yok, müzik yok, gırla pis muhabbet var:

Trevor: Müjde 57 veya Öğretmen 83 olsa kayış yapardık hıağağa…

Michael: Aydınlatmalı yollarda farları kapat ihtiyar! Ya da karanlık yollarda kapatıp ters yönden ilerle!

İhtiyar sessiz… Arada bir bacağımı okşuyor o kadar.

Şu an Ereğli’de moladayız. İsim verip rencide etmek istemiyorum ama “Sen gelmez oldun” çalan dinlenme tesisi mi olur allasen? Hoş, “Kara tren gecikir, belki hiç gelmez…” tınılarının yankılandığı garlar var bu memlekette…

***

Trevor: Biz Fiesta’yla dört sap gezeriz, elin dik kol jantlı, basık Şahin’ine binen apaçisi iki kızla gezer hıağağa…

Michael: Bir ağaçtan bin kibrit çıkar, bir kibrit bin ağaç yakar hacım.

Otoparktan henüz çıktık, şov is goin on…

***

İhtiyar, kız arkadaşını da bozmuş. Kız, bunun attığı tiviti görünce mesaj yollamış: Canım direksiyon ağırlaşır, klimayı bilmem neyi açma, trigerde sıkıntı yok demi? O kadar söyledim benim Ranger’la git diye!

Adam mesajı okur okumaz herkes soğuk kaplamadan sıcak asfalta çıkmış gibi bir anda susuverdi… Hep diyorum abicim, otomobilden anlayan hatun çekiciliği diye bişi var!

***

Millet hararetli bi şekilde hararet tehlikesini tartışırken ortaya atılan Trevor’ın, “Çay harareti alır, bence arabayı çayla yıkayalım!” önerisinden sonra ihtiyar daha fazla dayanamadı ve Antep’in Bakırcılar Çarşısı’ndan aldığı Gramofon’un huni kılıklı ses şeysiyle Trevor’a daldı. Bu arada direksiyon Michael’a emanet. Bense aynı yerde, az önceki kargaşadan faydalanıp içimdeki kötülükleri usulca bıraktım ama yemediler. Bir gramofon darbesi de bana düştü.

***

Akü ruhunu teslim etti. Opet’in birinde, bize akü yetiştirecek olan Franklin’i bekliyoruz. Bu arada akünün son anlarında araba resmen çipetpet diyerek durdu. Fakat oldukça lezzetsiz bir çipetpetti…

Bizimkiler “Boşa demiyoruz araba s.ken iss diye…” konulu klasik geyikten sonra, şu an “Kaputu açtınız bari aküyü sökmeyeydiniz…” mevzuundalar.

Geyikler bittikten sonra, Trevor üç adım ötesinde fullmarket olduğu halde, acıktım bahanesiyle bagajdaki baklavalara dalmaya yeltendi ama karşısında yine eli gramofonlu ihtiyarı buldu. O şeyin işe yaradığını görmek güzel tabi.

***

Franklin gelmeden M3 görünümlü 328i’sinin sesi geldi.

Arabasından inen Frank dev bir trip savurdu: Siz çağırmayın beni Antep’e!

Michael yanıtladı: E çağırdık, geldin işte!

Sessizlik epey uzun sürdü…

Fiesta’ya yaklaşan Franklin “308′den inip buna binersin sen ha!” dedi ve ekledi: “Adam sandık eşşeği, alnımıza değdi kayışı!”

“Başka marka yok muydu?” diye sordu ihtiyar, akü için.

“İnci s.ker!” dedi Franklin, sustuk.

Nihayet akü yenilendi de tekrar yollardayız.

fiesta2

***

Senede üç beş defa da uğrasam, lisedeki odamın aradan geçen yıllara rağmen hep ‘benim odam’ olarak kalmasına bayılıyorum. F355 posterim hala orada, model otomobillerim de öyle… Bu kokuyu seviyorum 🙂

Kayış olayına gelirsek, takla attığı arabadan kahkahalarla inen biri olarak gayet keyifli bir yolculuk yaptığımı söyleyebilirim. Sıradan bir yolculuğun, kopan bir kayışla cici bir hatıraya dönüşmesi…

Şimdi yatmam gerek, ama önce şu fıstıkları yemeliyim.

Mutlu bayramlar!

***

Reklamlar

7 replies »

  1. abi sen ne güzel adammışın.
    blogu bugün keşfettim gerek makinelere bakışın gerek üslubun on numara.

  2. SAYIN İSMAİL terzi 2 sorum olacak
    1) ilk rall, araban neydi?
    2)ralli icin otomatik manuel fark eder mi ?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

INSTAGRAM

Çalışmaktan keyif alanlarda bugün... #boyatakıntısıolanaramasın Detaylara takılmak büyük resmi görmenizi engellemez. Büyük resim dediğimiz, detayların tamamı değil mi ki? Klasik müziği anlamak, sindirmek ve bundan keyif almak pek de kolay bir iş değil. Bestekarın yaşadığı dönemi, yarattığı ya da takip ettiği akımı, hocalarını falan bilmek gerekir en azından. Durum otomobillerde de aynı... Döneme, tasarım diline, bestekara yani tasarımcıya, markaya, rakiplere ve ilgili sınıfın tarihine hakim olmadan; üç beş beygirlik ezberle otomobil yorumlayınca Another Brick in the Wall 'icra eden' Serdar Ortaç'tan farkınız kalmıyor. Münih'te dolaşırken karşılaştığım bu turuncu metal heykeli uzun uzun incelemiş, filmli kamerama birkaç kare kaydetmiş ve üç beş kelime not almıştım. Paylaşmak bu güzel Cuma gününe kısmetmiş. "Uyandığımda odanın içinde uçuşan binlerce kristal kelebek bulmayı umuyordum. Perdelerin açıklığından içeri sızan tazecik gün ışığı bazı kelebeklerin kanatlarında kırılacak, yedi renge ayrılacak ve penceremden görünen zirveye değin uzanacaktı. Bense Abarth 124’üme atlayacak ve tanrının küçük çocuğu tarafından karalanmış bir resim defterinin ilk yaprağındaki çizgiler boyunca, gözümün gördüğüne doğru sürüş yapacaktım..." Rahmetli Barkın Bayoğlu başlangıç için yüksek hacimli motosiklet soranların kulağını çekerdi. Aynı şey otomobiller için de geçerli. Hatırlatmak isterim ki sürüş, ellerinizde ve poponuzda hissettiğiniz titreşimlerle ilgilidir. Bu yüzden dört silindirli klasik bir BMW'ye burun kıvırmayın lütfen. En son ne zaman, erkenden uyanıp sadece sürüş yapmak için dışarı çıktınız? / When was the last time you got up early and went for a drive? Önümüzdeki on yıl içerisinde, ilk gövde Ford Ka'nın orijinal Mini Cooper ile benzer bir çekicilik kazanacağını düşünüyorum. Fırsat varken bir tanesini saklayın derim. / I believe the first gen Ford Ka is going to earn some original Mini Cooper like appeal in the next decade. Get one while you can. Bir zamanlar otomobiller daha küçük, insanlık daha büyüktü. İlk otomobilime her bakışımda bunu hatırlar, doksanları özlerim 🚙 Humanity was larger when the car was smaller. Every single stare at my first car brings this thought and leaves me yearning of the nineties Denizden 1896 metre yukarıda kalan bir Alp geçidinde frenleriniz şişerse, dünya tam olarak böyle görünüyor / This is how you see the world when you are at an elevation of 1896 metres on a Austrian Alpine pass with totally faded brakes
%d blogcu bunu beğendi: