Skip to content

MAZDA 6

IMG_5984Ben Mazda’larla büyüdüm. İlk 626’mız bir akşam hiç hesapta yokken evimize geldi ve sonraki 15 yıl boyunca, dört farklı 626 ile devam etti Mazda hikayem…

1454292_544443885639816_703223584_nPeki bunları neden yazdım?

Konu Mazda olunca bir anda Erol Büyükburç‘a dönüşüyorum. Elimde değil…

En çok bana soracaksınız, en çok bana!

Ve çocukluğumu taşıyan bu otomobilin modern versiyonunu teste alınca, Sinan Çetin’le Film Gibi’ye katılmış gibi hissettim.

Bakalım Yeni Mazda 6, İsmail Bey’in çağrısına kulak vericek mi? 

***

IMG_5985

O nasıl bir tasarımdır, o nasıl zarif çizgilerdir yahu! Tasarım dilinin adı KODO…

Yeni bebek, kodo mu oturtacakmış gibi bakıyor…

Farları, ön çamurlukların üzerindeki nefis çizgileri, basık tavanı, … falan diye tek tek saymak istemiyorum çünkü can yakıcı güzellikteki öyle çok detayı var ki geç karşısına çay iç desem mübalağa olmaz. Ciddiyim!

Kıyafetler jilet gibi. Bir de iç güzelliğine bakalım yavrunun…

***

IMG_5992

Hmm….

Tekrar dışarı mı çıksam?

Kabindeki hava dışarıdaki kadar çarpıcı değil. Bu net.

Çok hoş detaylar da var, yok artık dedirten detaylar da…

Koltuklar nefis.

Kapı içleri hem düzgün tasarlanmış, hem de kullanışlı.

Orta konsolun malzeme kalitesi ve kullanışlılığı bu sınıf için yeterli değil. Multimedya ekranı ise hani bunun keygen müziği? dedirtecek çözünürlüğe sahip.

Dışarının pürüzsüzlüğü içeriye de yansıtılmalı ki zaman içinde hallolacaktır diye inanıyorum.

***

Arka tarafta yeterince baş ve diz mesafesi mevcut (Yazının altındaki galeriden bakabilirsiniz).

Bagajın ise temizinden beş cesedi var.

Hacimsel bir problem yok, devam et!

***

IMG_6080

Anlatmak için can attığım kısma geldik. Mazda 6 atmosferik motorla yürüyor!!! Tıpkı çocukluğumun Mazda’ları gibi…

Millet bilmem kaç bin motordan şu kadar beygir alıyor; iki bin motordan 165 beygir almak nedir yaaaa?

Diye uyuz uyuz konuşan forum kafalı tiplere hayırlı downsizing’ler… Az biraz sussalar da motorun sesini dinlesek.

Tıpkı motor gibi, şanzıman da eski moda… Bu cümle zihninizde olumsuz bir etki yaratıyorsa derhal araya gireyim. Bunlar çok güzel şeyler millet!

Düşük hızlarda sarsıntı yok; gaz tepkisi harikulade; vitesler yeterince hızlı değişiyor; devir yükseldikçe yükseliyor; sesler güzelleşiyor; poponuz lineer olarak hızlanıyor falan… Yemin ederim yazarken bile heyecanlandım.

Bence Mazda 6’nın karakterine karakter katıyor motor ve şanzıman ikilisi.

Ha, iki litrelik motorun çok kötü bir anlamı var elbet: 120.000 TL… ÖTV utansın!

Karizmatik motorumuz şehir içinde, trafiğin ortasında 100 km gidebilmek için 9-10 litre yakıta ihtiyaç duyuyor, bunu da söylemiş olayım.

***

Mazda’nın yüksek verime dönük bazı teknolojilerine verdiği ortak bir isim var: SKYACTIV

Ne işe yarar bu pokemon? En çok otomobili hafifletmeye yarar. Hafifleyen otomobil ise hem az yakar, hem de iyi yol tutar.

Mazda 6’nın sürüşünü tanımlamak için dinamik kelimesini kullanmak yanlış olmaz. Yön değiştirmekte, gaz pedalına tepki vermekte ve tutunmakta en ufak bir uyuşukluk göstermiyor.

Peki ne kadar dinamik?

Mondeo’nun birkaç metre gerisinde kalsa da 100 metre yarışını Passat ve 508’in çok önünde tamamlar.

Ayrıca kabin gürültüsü konusunda biraz daha iyileştirilmeli ki mevzu burada yine iç mekana geliyor. Kabinin bütünlüğe ve az daha yüksek malzeme kalitesine ihtiyacı var.

***

IMG_6008

Toparlayayım;

Mevzu tasarım, karakter ve dinamizm olunca malı götürür

İç mekandaki bazı detayların (direksiyon, multimedya sistemi, bazı kumandalar) elden geçirilmesi gerek, başka da bir kusur bulamıyorum açıkçası

ÖTV olayına ise diyecek bir şey bulamıyorum. Böyle karizmatik bir otomobilin şansını baştan öldürüyor ya, çıldırıyorum. Yine de Mazda 6’yı tercih etmek bütünüyle duygusal bir karar olmayacaktır. Hele ki farklı olmayı seviyorsanız…

Diğer test sürüşlerine buradan ulaşabilirsiniz.

Reklamlar

13 replies »

  1. İlk arabası kırmızı Mazda olan bir okuyucunuz olarak tebrik ederim, güzel bir yazı olmuş. 10 yıl Mazda kullandım ama servislerinden illallah dedim. Saygılar.

    • Servis dediniz de, biz illallah demedik, daha ağır şeyler söyledik servisler için…

      1994 model 626’mız vardı. En ufak bir kazası ve boyası yoktu. 120.000 km’deydi. Debriyajı bitmek üzereydi; dünya kadar para verip Japonya’dan orijinal debriyaj getirdik ama servis sadece debriyajın değil, arabanın ağzına komple s*çıp bıraktı. Daha da ayar tutmadı ve taş gibi bir debriyajla kullanıldı son iki senesinde. Sonra da babamın beli debriyaj yüzünden ağrıdığı için satmak zorunda kaldık.

      Birkaç ay önce tekrar gördüm arabamızı. Her yanı göçük içindeydi. O servise gidip kafa atsam haksız mıydım acaba?

      İşin özü, sizi çok iyi anlıyorum 🙂

  2. Keyifli bir yazı, elinize sağlık.

    Diğer taraftan merak ettiğim bir husus var.
    Konu Mazda olunca bir anda Erol Büyükburç‘a dönüşüyor olmanız, 1999’da kızı Ajlan’ın bir Mazda 626 ile geçirdiği trafik kazasından mütevellit midir?

    Selamlar

    • Merhaba Fatih bey, insan her gün bişeyler öğreniyor sahiden. Kaza olayını bilmiyordum ama ironik olmuş. Erol Büyükburç’a dönüşme nedenim Mazda’ları iyi bilmem ve en çok bana soracaksınız triplerine girmemdi

  3. Benim de çocukluğumun arabası mazda 323’tü, hani şu farları açılıp kapananlardan : ) bayılırdım o özelliğine. Hissiyatı bambaşka bir arabaydı. Sonra birgün ön tamponu değiştirmek zorunda kaldık ve dünyanın parasını ödedik, aylarca da tampon gelmesini bekledik, resmen belimizi kırdı maddi anlamda : ) sonrada sattık. Çocukluk aşkımdır mazda : )

  4. İsmail Bey… Her yazınızda Mondeo’ya atıf yapmışsınız neredeyse… Ama, Mondeo yazısını göremedi sitenizde… Ben mi bulamadım acep…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

INSTAGRAM

Çalışmaktan keyif alanlarda bugün... #boyatakıntısıolanaramasın Detaylara takılmak büyük resmi görmenizi engellemez. Büyük resim dediğimiz, detayların tamamı değil mi ki? Klasik müziği anlamak, sindirmek ve bundan keyif almak pek de kolay bir iş değil. Bestekarın yaşadığı dönemi, yarattığı ya da takip ettiği akımı, hocalarını falan bilmek gerekir en azından. Durum otomobillerde de aynı... Döneme, tasarım diline, bestekara yani tasarımcıya, markaya, rakiplere ve ilgili sınıfın tarihine hakim olmadan; üç beş beygirlik ezberle otomobil yorumlayınca Another Brick in the Wall 'icra eden' Serdar Ortaç'tan farkınız kalmıyor. Münih'te dolaşırken karşılaştığım bu turuncu metal heykeli uzun uzun incelemiş, filmli kamerama birkaç kare kaydetmiş ve üç beş kelime not almıştım. Paylaşmak bu güzel Cuma gününe kısmetmiş. "Uyandığımda odanın içinde uçuşan binlerce kristal kelebek bulmayı umuyordum. Perdelerin açıklığından içeri sızan tazecik gün ışığı bazı kelebeklerin kanatlarında kırılacak, yedi renge ayrılacak ve penceremden görünen zirveye değin uzanacaktı. Bense Abarth 124’üme atlayacak ve tanrının küçük çocuğu tarafından karalanmış bir resim defterinin ilk yaprağındaki çizgiler boyunca, gözümün gördüğüne doğru sürüş yapacaktım..." Rahmetli Barkın Bayoğlu başlangıç için yüksek hacimli motosiklet soranların kulağını çekerdi. Aynı şey otomobiller için de geçerli. Hatırlatmak isterim ki sürüş, ellerinizde ve poponuzda hissettiğiniz titreşimlerle ilgilidir. Bu yüzden dört silindirli klasik bir BMW'ye burun kıvırmayın lütfen. En son ne zaman, erkenden uyanıp sadece sürüş yapmak için dışarı çıktınız? / When was the last time you got up early and went for a drive? Önümüzdeki on yıl içerisinde, ilk gövde Ford Ka'nın orijinal Mini Cooper ile benzer bir çekicilik kazanacağını düşünüyorum. Fırsat varken bir tanesini saklayın derim. / I believe the first gen Ford Ka is going to earn some original Mini Cooper like appeal in the next decade. Get one while you can. Bir zamanlar otomobiller daha küçük, insanlık daha büyüktü. İlk otomobilime her bakışımda bunu hatırlar, doksanları özlerim 🚙 Humanity was larger when the car was smaller. Every single stare at my first car brings this thought and leaves me yearning of the nineties Denizden 1896 metre yukarıda kalan bir Alp geçidinde frenleriniz şişerse, dünya tam olarak böyle görünüyor / This is how you see the world when you are at an elevation of 1896 metres on a Austrian Alpine pass with totally faded brakes
%d blogcu bunu beğendi: