İçeriğe geç

MARMARA TURU

Demir yolu geçidinin bariyeri aşağı iniyor. Ayağımı gazdan çekiyorum. Otomobilin durması için ovanın sırtındaki eğim yeterli oluyor. Hemen önümdeki bariyerin boşluktaki ucu cılız bir süs bitkisi gibi hafifçe sallanıyor. Ön camın üst yarısında gökyüzü. Bekliyorum.

Ovada sonsuza uzanır gibi görünen demir yolunun üzerindeki noktacık dakikalar içinde koca bir yük trenine dönüşüyor. Önce lokomotif, ardınca vagonlar geçide vura vura seyrediyor. Ön camda bir film şeridi. Her biri önceki ve sonrakiyle aynı yüzlerce metal odacık birbirini izliyor. Böyle kaç dakika geçiyor bilmiyorum fakat trenin sonu gelmiyor. Bekliyorum.

Uyandığımda saate bakıyorum. Sokağa çıkma kısıtlamasının kalkmasına daha var fakat tekrar uyumak ne mümkün! Gördüğüm rüyayı biraz izlediğim filme, biraz da yolculuktan önceki heyecanıma yoruyor ve mutfağa geçiyorum. Dakikalar sonra koyu kahve hazır. Çantamda ise annemi memnun edecek çeşitlilikte atıştırmalıklar, bolca fotoğraf filmi ve iki kamera.

Beş buçuğa doğru evden çıkıyorum. Hava sıcaklığı sıfırın altında. Bahçenin kuytuları İstanbul’daki son kar yağışının kalıntılarıyla bembeyaz. Zemin ise buzla kaplı. Bu sabah bir kuzey ülkesinde uyanmış gibi hissediyorum. Otoparkta bekleyen BMW 4 Serisi Coupé’ye doğru dikkatle adımlarken kapıları açıyorum. Yüzü bana dönük halde duran otomobilin karşılama aydınlatması nefesimden yükselen buharlara vuruyor. Böylece soğuğa aldırış etmemeye çalışarak eşyalarımı otomobile yerleştiriyor ve yola koyuluyorum.

Dakikalar sonra E84 otoyolunun orta şeridinde, hatırı sayılır bir hızla ilerliyorum. Planım Marmara Denizi’nin çevresinde bir tur atmak ve saat 21:00’de tekrar başlayacak sokağa çıkma kısıtlamasından önce başladığım noktaya ulaşmış olmak. Kulağa kolay geliyor ancak planda Uçmakdere ve Uludağ gibi iki önemli sürüş rotası mevcut. Ayrıca gün içinde fotoğraflar çekmek için sık sık duracak olmam ortalama hızlı hayli düşürecektir. Bu yüzden rotanın önemli noktalarından ilki olan Uçmakdere’ye bir an evvel ulaşmak ve gün doğarken orada bulunmak istiyorum.

Kısıtlı zamanda mümkün olan en uzun mesafeyi kat etme kaygısı açısından bugünkü sürüş efsanevi Le Mans 24 Saat’i hatırlatıyor. 1923 yılından bu yana düzenlenen ve kazananları arasında BMW’nin de yer aldığı bu yarış ‘Dayanıklılık ve Verimlilik Grand Prix’i olarak biliniyor ve 24 saat içinde en uzun mesafeyi kat eden takım birinci ilan ediliyor. İstanbul’dan Tekirdağ’a doğru ilerlerken, karanlık otoyol düzlüklerinde Le Mans 24 Saat hayallerine dalmış olmamın diğer sebebi ise BMW Laserlight farlar. Bir dönem Le Mans prototiplerinde kullanılan lazer far teknolojisi binek otomobillerde ilk kez BMW tarafından sunuldu. Otomobilin otomatik uzun far fonksiyonuyla birlikte, karanlık ortamlarda devreye giren lazer farlar 600 metreye kadar uzanan aydınlatma sağlıyor. Lazer far deneyimini en basit haliyle şöyle ifade edebilirim: Kısa fardan uzun fara geçişle birlikte hissettiğiniz rahatlamaya ve görüş kolaylığına bir kademe daha eklediğinizi hayal edin. BMW 4 Serisi’nin kısa, uzun ve lazer sıralamasıyla çalışan dinamik aydınlatmaları aynı zamanda trafikteki diğer sürücülerin gözünü almamak için türlü ışık oyunları yapıyor. Bu teknoloji BMW için yeni değil ancak dinamik aydınlatma Pink Floyd konserlerinin ışık şovlarına hiç bu kadar yaklaşmamıştı.

Tekirdağ’a ulaştığımda daha hızlı ve verimli bir ulaşım çözümü olan E84 otoyolundan ayrılıyor ve Uçmakdere’ye sapıyorum. Sürüş tutkunlarının popüler mekanlarından olan Uçmakdere masmavi zeminiyle yüksek tavanlı deniz manzarası, her türden otomobille keyifli olabilecek karakteri ve bir alternatif akım grafiğini anımsatan eğimleriyle her sürüşü bir hatıraya dönüştürüyor. Zeminin ve virajların sürekli karakter değiştirdiği parkurda Adaptive sürüş programını kullanmanın doğru olacağını düşünüyorum çünkü otomobil bu programda sayısız sürüş parametresini dikkate alarak motor, şanzıman ve direksiyon gibi temel parçaların nasıl çalışacağına kendisi karar veriyor.

Solumda nazikçe doğmakta olan güneşin turuncu ışığı, bir süs balığı gibi kıvrılan virajları aydınlatıyor. Çevredeki cılız kar kalıntıları ise sadece ışığın etkisini güçlendirmiyor, aynı zamanda sürüş deneyimine bir katman daha ekliyor. 4 Serisi Coupé’yi virajdan viraja tempolu biçimde yönlendirmeye başladığımda otomobilin ön bölümündeki berraklık ve çeviklik dikkatimi çekiyor. Temelini aldığı BMW 3 Serisi’nden daha alçak ağırlık merkezi ve coupé mimarinin geleneksel yüksek gövde direnciyle otomobil soğukkanlı ve akıcı biçimde ilerliyor. Sürüşün Tekirdağ’dan önceki otoyol bölümünde bir Grand Tourer’ı aratmayacak kadar sessiz ve konforlu şekilde kilometreleri yutan otomobilin, Uçmakdere gibi zorlayıcı bir parkurda bu denli olgun ve akıcı olması harika hissettiriyor.

Parkur boyunca fotoğraf çekmek için sık sık duruyor, temiz havanın ve muhteşem manzaranın tadını çıkarmayı ihmal etmiyorum. Böylece sahil yolundan ayrılmadan Şarköy’e doğru ilerlemeyi sürdürüyorum. Bu bölümde doksanları hatırlatan küçük tatil siteleri, sahille yol arasındaki birkaç yüz metreyi dolduran zeytinlikler ve çevrenin zamandan bağımsız huzuru dikkatimi çekiyor. Şarköy’den sonra D120 yoluna bağlanıyor ve bölünmüş yol üzerinden Gelibolu Feribot İskelesi’ne kadar sürmeye devam ediyorum.

Çanakkale Boğazı’ndaki feribot yolculuğunu kısa bir dinlenme ve atıştırma molası olarak değerlendiriyorum. Feribot iskelesinden çıktıktan sonra D200 karayoluna bağlanıyorum. Bölünmüş yolun uzun virajlarında otomobilin GT genleri bir kez daha ortaya çıkıyor. Ayrıca burada yer yer karşılaştığım manzaraları geniş açıklıklar ve yeşilin bu tarafa özgü tonuyla hatırlıyorum.

Birkaç saat sonra Bursa’ya ulaştığımda yorgunluk belirtileri ortaya çıkmaya başlıyor. Sürüş Şarkılarım isimli çalma listemin yüksek enerjili kayıtlarını çalıyor, bir yandan da Uludağ tabelalarını takip ediyorum. BMW 4 Serisi Coupé’nin uzun yol becerilerini şu ana kadar yeterince deneyimlediğimi düşünüyorum. Şimdi ise Uludağ Milli Parkı’na uzanan muhteşem virajlarda BMW’nin coupé geleneğindeki sportif elementlerin tadını biraz daha çıkarmak istiyorum. Sport Individual isimli sürüş modunu kendi tercihlerime göre yapılandırıyor ve tırmanışa başlıyorum. Zemin kuru ancak tuzlama çalışmalarının kalıntılarından dolayı hayli kaygan. Bu sayede viraj çıkışlarında eğlence faktörü yükseliyor ve otomobil Alp Disiplini becerilerini ortaya koyuyor.

Bursa şehir merkezine döndüğümde hava kararıyor ve zaman baskısını hissetmeye başlıyorum. Böylece otoyola bağlanıyor Osmangazi Köprüsü’ne kadar durmaksızın ilerliyorum. Günün son kahvesini almak için dinlenme tesisine giriyorum. Otomobilin zarif gövdesini kaplayan yol kiri onu bir endurans yarışçısı gibi gösteriyor. ‘Styling’ unsurlarını gölgeleyerek formu ön plana çıkaran yol kiri tasarımdaki oran orantıyı daha anlaşılır kılıyor ve kirin farklı tonlarıyla havanın gövde üzerindeki akışını görünür hale getiriyor. Belki de en önemlisi yol kiri otomobile – dolayısıyla sürücüye- bir mücadeleden, zorlayıcı bir sınavdan galip ayrılmış havası katıyor. Otoparkta bir yandan kahve yudumladığım, bir yandan otomobili izlediğim keyifli bir an.

16 saatlik sürüşün sonunda, saat dokuza doğru eve ulaşıyorum. Yoruculuğu ölçüsünde keyif aldığım bu sürüşte BMW 4 Serisi Coupé çok yönlülüğüyle iyi bir yol arkadaşı olmasının yanında, BMW’nin coupé geleneğinin günümüzde ulaştığı noktayı anlamamı sağlıyor. Kabini dolduran atıştırmalık ambalajlarını ve karton bardakları geride bırakıp eve doğru adımlarken arkama dönüyor ve halen çıtırdayan otomobile bakıyorum. ‘Bir yolculuk daha?’ diye soruyorum. ‘Neden olmasın!’ diye yanıtlıyor ve bir derin gece uykusuna dalıyor.

SON

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

INSTAGRAM

İstanbul’da yaşayanlar için ‘el altında’ bir sürüş rotası: Uçmakdere-Şarköy yolu. Geçen sene bugün, sokağa çıkmanın serbest olduğu 16 saatlik aralıkta, Marmara’nın çevresini dolaşmıştım. Salgının salgın olduğu zamanlarda ilaç gibi gelen yoğun bir sürüştü. #tbt
Bu yıl MINI modellerini anlattığım video serisinin ilk bölümünden bir kesit: JCW Countryman’in 306 beygirini İstanbul Park’ın taze -ve kaygan- asfaltında koştururken otomobilin sürüş özelliklerini anlatmıştım. Tiff Needell’a duyduğum hayranlığın epey güçlendiği bir gündü. Serinin tüm filmlerini @miniturkiye üzerinden izleyebilirsiniz. #tbt #mini #johncooperworks
Gökyüzü bu sabah karanlık, grenli ve yıpranmış dokusuyla çok yıllık bir fırın tepsisine benziyor. Altındaki her şeyi dermansız ve kayıtsız gösteren bu çatının altında, otomobile doğru yürüyorum.
Cuma gecesi ışıkları.
Geçenlerde Münih’te Alpina yöneticilerinden biriyle tesadüf eseri tanışma şansım oldu. Deli deliden hoşlanır, imam ölüden derler. Çabucak kaynaştık. Aramızda bir yeşil otomobil, yarım saat kadar sohbet ettik. Alpina’nın elektrifikasyondan nasıl etkilendiğini, ailenin ilk neslinin şiddetle karşı durduğu fakat ikinci kuşağın yeşil ışık yaktığı SUV modellerin karlılığı nasıl değiştirdiğini ve genel olarak işlerin ne durumda olduğunu sordum.
Genetik mirası kuvvetli bir otomobil. Uzunca burnu, arka aksa çok yakın alçak oturma pozisyonu, kumaş tavanı ve tatlı sert sürüş karakteriyle zamansız bir roadster.
Neue Klasse.
“Derebaşı Virajları günümüzde dünyanın en tehlikeli yollarından birisi sayılıyor. Ben bu yolun tehlikeli olduğunu hissetmedim. Bölgenin doğasındaki azamet, daracık parkurdaki keskin kayalar, sis ve sonu gelmez yağmur bu rotadaki sürüşleri elbette ciddi ve zorlayıcı kılıyor. Ancak bugün ulaşım amacıyla kullanılmayan, dolayısıyla trafiksiz ve gözlerinizi sonuna kadar açarak çok düşük süratle geçtiğiniz bir yoldan söz ediyorum. Ben burada ciddi bir tehlike göremiyorum. Tehlike görmek isterseniz sizi güzel Karadeniz’le buluşturmak için en küçük bir hatanızı kollayan Cide-İnebolu rotasını geçebilirsiniz. Zira Derebaşı Virajları elinde yeşilliğiyle sevimli bir pandayı hatırlatıyor. Büyük olmasına büyük, ağır olmasına ağır, vahşi olmasına vahşi. Neslinin tehlike altında olduğu da bir gerçek. Ancak saygı ve akıl sınırlarında kaldığınız müddetçe bu sevimli pandadan size bir zarar gelmeyecektir.”
“Sen hiç duymadın mı? Buralarda haftada iki defa yağmur olur. Biri üç gün sürer, diğeri dört,” diyor yakıt istasyonunun market görevlisi. Kasanın hemen üzerindeki eli sabırsızlıkla sonraki fişi bekliyor. Yüzündeki muzır ve beklentili ifade ise az evvelki şakası karşılık bulana kadar sapasağlam yerinde kalıyor.
Türkiye’nin ilk dijital fuarı Autoshow 2021 Mobility bugün başladı. Fuardan önce Mirgün Cabas’la @mirguncabas yeni otomobil kokusundan, otomotiv fuarlarının değişimden ve Yeni BMW iX’ten söz ettik. 14-26 Eylül tarihlerinde BMW standını ziyaret edebilir ve dijital salonlarda bu sohbetten daha fazlasına erişebilirsiniz. #autoshow2021mobility
Bayburt ve Of arasında uzanan D915 karayolunun Demirkapı Geçidi.
“Haritalar, ruhsuz şeyler.

Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.

%d blogcu bunu beğendi: