İçeriğe geç

HIZIN PORTRESİ: FRANÇOİSE SAGAN

Sözünü sakınan biri değildi: “Viski, kumar ve Ferrari’ler ev işi yapmaktan daha iyidir,” demişti bir defasında.

Françoise Sagan 1935 yılında Fransa’da doğdu. İlk romanı Hoş Geldin Hüzün’ü henüz 18 yaşındayken, üç haftada yazdı. Succès de scandale ’a dönüşen ve büyük bir başarı yakalayan kitap, genç yazarı üne kavuşturdu.

Hoş Geldin Hüzün bir süredir baş ucumda bekliyordu. Ataç’ın dilimize kazandırdığı ve 1983 yılında Can Yayınları’nın bastığı romanı birkaç kez okudum. Özetle;

17 yaşında bir genç kız olan Cecile, dul ve playboy babası Raymond ile birlikte, yaz tatilini geçirmek üzere Côte d’Azur’da bir köşke yerleşir. Raymond ve Cecile, baba ve kız, aynı hamurdandır. Sagan bu hamuru kitabında şöyle anlatır: “Babamla ben aynı hamurdandık. Kimi ‘göçebelerin, avarelerin o güzel hamuru,’ diye övünüyor, kimi de ‘yalnız zevklerini düşünen kişilerin cılızı, kurumuş hamuru,’ diye yeriniyordum.” Hikayenin devamında, Cecile’in merhum annesinin arkadaşı Anne ikiliye katılacak, Raymond ile Anne arasındaki ilişki baba ve kızın tatile ve hayata karşı rahat tutumunu baskılayacak ve Cecile eski, rahat günlere dönmenin bir yolunu arayacaktır.

18 yaşında bir genç kadının yetişkinler arasındaki karmaşık ilişkileri gözlemine, çocukluktan yetişkinliğe geçişin sancılarına ve mutlak mutsuzluğumuza dokunan romanı kısaca paylaştıktan sonra asıl konumuzdan, Françoise Sagan’ın spor otomobil ve hız tutkusundan bahsetmek istiyorum.

Sagan hıza o kadar düşkündü ki 1984’te yazdığı With Fondest Regards kitabının bir bölümünü hıza adamıştı. Speeding isimli bölümden birkaç cümle aktarıyorum;

“Hızdan keyif almayan birinin yaşamdan keyif alması düşünülemez. Hızdan keyif almayan biri muhtemeldir ki hiç aşık olmamıştır.”

Hoş Geldin Hüzün’den sonra elde ettiği gelirle kendisine bir Jaguar XK satın aldı. Güney Fransa kıyılarında, zamanın en özel spor otomobillerini çıplak ayak kullanmaya pek düşkündü. “Para mutluluğu satın alamaz ancak bir otobüste ağlamaktansa bir Jaguar’ın içinde ağlamayı yeğlerim,” demişti. 1957’de çok ciddi bir trafik kazası geçirecek, ölümden dönecek ve bu sayede aylarca basının gündeminde kalacaktı. Öyle ki Sagan’ın seks, uyuşturucu, hızlı otomobiller ve kumarla geçen günleri ve bu yüzden daima basının ilgi odağında kalışı bazı çağdaşlarını tetikleyecek ve birkaç genç edebiyatçının dikkat çekmek isterken ölmesine neden olacaktı.

İkinci Dünya Savaşı’ndan sonraki dönemde, özgürlüğü arayan Fransız gençliğinin sembollerinden birisi olan Françoise Sagan hızlı ve skandallarla dolu yaşamına 69 yaşında veda etti. Geride yirmiden fazla roman, dokuz oyun, ciddi bir vergi borcu ve Speeding isimli bölümün son kısmında paylaştığı dünya görüşünü bıraktı;

Doğruluğuna inandığım şeylerin özeti: Hız bir işaret değildir, bir kanıt değildir, bir provokasyon ya da meydan okuma değildir. Hız bir mutluluk dalgasıdır.”

SON

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

INSTAGRAM

Bahçeköy Orman Yolu rüyalarımdan bir parça.
20 Mart 1984’te, henüz 1164 kilometredeyken, Frankfurt’ta ilk servisi yapıldı.
Trakya kırlarında akşamüstü gezintisi.
Üç yıl önce bugün.
Burası Bolu ile Yedigöller Milli Parkı arasında uzanan dağ yolu. Görüşün ve zeminin sürekli olarak değiştiği parkurda, tutunma ruleti oynayarak geçirdiğim doyurucu sürüş dakikalarının ardından, çok önemli bir teslimatı tamamlamanın mutluluğunu yaşıyorum. #familytime
BMW i4’le 2000 kilometrelik yol arkadaşlığımızdan bazı notlar.
Bahçeköy Orman Yolu’nda bir Isetta’nın direksiyonuna geçmeyi ve Gran Turismo coşkusuyla sürüş yapmayı gerçekten çok istiyorum. Bu fantastik sürüşe, bas efsanesi Charles Mingus’un Isetta döneminde kaydettiği Haitian Fight Song’u bence çok yakışır ve otomobil, yol, sanat üçlüsü eşsiz biçimde tamamlanırdı.
1955 yılının Paris Otomobil Fuarı’nı ziyaret edenler, geçen yüzyılın dört tekerlekli rock yıldızlarından birisinin doğuşuna tanıklık ettiler. İsmi bizdeki karşılığıyla ‘tanrıça’ ya da ‘ilahe’ anlamına gelen bu otomobilin ziyaretçiler üzerinde nasıl bir etki bıraktığı, fuar süresince imzalanan 79.000 sipariş formundan tahmin edilebilir.
Amsterdam sakinlerinin bisikletle ilişkisini gözlemleyen bir gezgin, bu şehrin tekerleğin icadına dair kutlamaları neden bu kadar uzatıp abarttığını düşünse yeridir. Tarihi kanallar boyunca tez canlı pedal çeviren kadın ve erkek yüzlerinden bir coşku, bir gurur, bir iştiyak okunuyor ki Avrupa’nın başka şehirlerinde benzerini görmedim. Hollanda başkentine özgü olduğunu düşündüğüm bir diğer konuysa bisikletlinin yayalar da dahil olmak üzere çevresine son derece kayıtsız, bazen saygısız ve çoğu zaman kurumlu olması. Bizim memlekette, sıfır kilometre B sınıfı sedan aldıktan sonra, kendisini tanrı ilan etmiş gibi süren başıbozuklardan hatırlayabileceğiniz bir tutum.
Bir teknoloji kampüsünde değil, Bavyera’da üretildiğini açıkça hissettiren ve Uçmakdere gibi zorlayıcı rotalarda elektrikli oluşuna sığınıp kolaya kaçmak, çam devirmek yerine sürüş keyfinin geleceğine dair umutlarımı tazeleyen bir otomobil.
2016 yılının Eylül’ünden bir akşamüstü.
Yeni BMW i4 ve Yeni BMW 2 Serisi Active Tourer Ürün Lansmanı Satış Eğitimi için, iki hafta boyunca, BMW ailesinin yaklaşık 450 üyesini Antalya’da ağırladık.

Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.

%d blogcu bunu beğendi: