İçeriğe geç

2014 RENAULT MEGANE

ESR_4856Ford Ka’mın minik motoru ‘yeteeeeeeeee……’ diye bağırıyor. Beşinci vitesin cılız tork bandını geçeli çok oldu ve hayali devir saatim (Ka’larda devir saati yoktur) redline sınırlarında geziyor. Bütün bu telaşe hava alanına yetişmek için… Uzun bir sağ viraja 160’la (Ka’nın maksimum hızı) giriyorum ve viraj çıkışında ters istikamette park etmiş Megane’ı gördüğümde çok geç oluyor. Frene basmak gereksiz; polis aracında otururken bedava dakikalarını bitirmeye çalışan memurla manalı manalı bakışmamız çok uzun sürmüyor ve bir vites küçültüp gaza tekrar oturuyorum.

Güne, bir Megane sayesinde yiyeceğim okkalı radar cezasıyla başlamak tuhaf oldu zira 1 dakika 9 saniye ile yakaladığım uçak beni bir başka Megane’a götürüyor. Yeni Megane’a…

***

Antalya’yı özlemişim. Güneş ışıl ışıl, esintilerse biraz serin. Pek nazik Renault ekibiyle tanıştıktan sonra, kapıda bizi bekleyen Megane’lar ve rotamızla ilgili kısa bir briefing alıyoruz. Hatchback ve sport tourer (bildiğin steyşının sportif olanı) olmak üzere iki farklı gövde tipiyle sunulan otomobillerimizin tümünde GT-Line isimli ‘top spec’, yani en yüksek donanım mevcut. Çeşitliliği artıran bir başka detay ise şanzıman: EDC isimli çift kavramalı şanzıman, benzinli modellerde CVT şanzıman ve İsmail’in en sevdiği seçenek olan manuel şanzıman…

Hava alanı ve Vedat Milor’un ‘memleketin en iyi lokantası’ demekten (iddialı konuşmayı sevmiyormuş) son anda vazgeçtiği Yedi Mehmet Restaurant arasındaki rotamızda kullanmak üzere hangi modeli seçtim dersiniz?

En güçlü olanı mı?
En uzun olanı mı? (Boyut önemlidir. En azından otomotiv sektöründe…)
Yoksa en sportif olanı mı?

Cevap: Hepsi.

ESR_6855Megane Sports Tourer’ın 130 bg gücündeki 1.6 dizel motorla yürüyen manuel şanzımanlı ve GT-Line donanımlı versiyonunda yukarıdakilerin hepsi mevcut. Dışarıda Malta mavisi rengi, bana çocukluğumun hızlı vagonlarını hatırlatan gövdesi, 17 inçlik Celsium jantları; içeride ise Renault Sport imzalı kadranı, kırmızı dikişli direksiyonu, nefis spor koltukları ve hızlı otomobil klişelerinden olan alüminyum pedallarıyla karnımı gıdıklayan bu bebeğin direksiyonuna geçmek için çocukluğumuzdaki gibi ‘birim!!!’ diye öne çıkıyorum.

Yaklaşık 15 araçlık konvoyumuzla yollara düşüyoruz… Memlekete yabancı olmanın etkisiyle dikkatimi çoğunlukla trafiğe ve Renault’nun yeni kullanıcı arayüzü olan R-Link multimedya sistemine veriyorum. Bu teknolojiye az sonra tekrar değineceğim fakat öncelikle bahsetmek istediğim farklı bir konu var: ‘Yeni Megane’ dedik ama aslında buradaki otomobile ‘makyajlı Megane’ demek daha doğru olur. Zira araçtaki değişimlerin çoğu ön kısımda yoğunlaşıyor ki bunun nedeni, Renault’nun Clio’yla başladığı ve Captur ile sürdürdüğü ‘röno yüzü’ felsefeli tasarımına Megane’ı da dahil etmek. Bu ne demek? Daha büyük logo, LED gündüz farlarına kavuşan aydınlatma grubu ve yeni tampon tasarımı… İç mekan da dahil olmak üzere, aracın diğer kısımlarında çok ciddi değişimler olduğunu söylemek güç. İşin aslı, Megane IV gelene dek, dişli rakipler karşısında durumun idare edilmesi gerek ve bu makyaj taze kan anlamına geliyor. Kısaca, kapsamlı bir değişime uğramaktan ziyade, tozu alınmış ev gibi gibi hissettiren bir Megane bulacaksınız. Haberiniz ola…

ESR_6945Yedi Mehmet’e ulaşıyoruz. Nefis bir manzaraya nazır masamızda muhabbeti biraz daha koyulaştırıyoruz. Yemekler ise manzaradan da nefis… Milor haklıymış.

Sırada otel yolu var. Bu kez yemekten önce kullandığım Megane’ın 110 bg’lik EDC’li versiyonuna geçiyorum. Belek yolu oldukça sakin olduğundan biraz gazlayabilirim değil mi? Dikkatimi ilk çeken detay, 110 bg ve 130 bg’lik dizeller arasında öyle aman aman bir performans farkı olmaması. Öyle ki -araçların farklı olduğunu bilmeseniz- 20 bg’lik güç farkını ayırt edemeyebilirsiniz. Bu durumda payı büyük olan çift kavramalı EDC otomatik şanzıman için söylenecek çok fazla şey yok. İşini gayet iyi yapan, vites değişimleri pürüzsüz ve çabaladığım halde kafası karışmayan bir şanzıman EDC. İyi iş… Koca gövdeli tourer’ın sürüş karakteri ise beklediğimden daha gevşek. Her haliyle sportif görünen ve kadranında işinin ehli Renault Sport imzası taşıyan bir araca binince beklentiler ister istemez yükseliyor fakat dediğim gibi, alıştığımız Megane’dan daha sportif bir sürüş bulamadım doğrusu. Pedallar, vites değişimleri ve süspansiyonlar oldukça yumuşak. Bu arada yeri gelmişken söyleyeyim, süspansiyon salınımları yumuşak olduğu halde darbe emme konusunda yumuşak davranmıyor Megane. Bu konuda çok dişli rakiplerin olduğu bir gerçek… Yakışıklı vagonun yol tutuş karakteri biraz ilginç. Direkt olmayan bir direksiyon vasıtasıyla yön değiştirmeye başladığınızda arkadaki kütle fazlasının teknemsi hareketler yaptığını hissediyorsunuz. Açıkçası ben bu detaya bayıldım çünkü otomobilin kütlesini kontrol etme hissiyatına tavan yaptırıyor ve virajlarda daha klasik bir sürüş karakteri yaratıyor. Netice olarak, GT-Line paketinin görsellikten biraz daha öteye gitmesi çok tatlı olabilirdi. Hele ki firmanın elinin altında RS gibi bir departman varken… Darısı Megane IV’ün başına. Daha rafine olan ve spor pakete ‘sportif sürüş’ olayını da dahil ederek RS modelleriyle ‘normal’ modellerin arasında basamak olabilecek bir Megane bekliyoruz.

***

ESR_4396Otele yerleştikten sonra, isteyen yazarların katılabileceği bir ‘golf’ eğitimi olduğu söyleniyor. Bu, AMG isimli bir otelde M3 lansmanı yapmakla aynı şey yahu… ‘Golf bizi bozar, yaşasın Je…’ diye söylenmek üzereyken kendime birkaç tokat atıp eğitime katılmayacağımı, bunun yerine etraftaki köy yollarında sürüş yapacağımı belirtiyorum.

ESR_4948Sıradaki test aracım dizel, manuel şanzımanlı ve GT-Line paketli hatchback bir Megane. İçeri geçer geçmez acaba diyorum, bu farklı bir paket mi? Zira kabin sportiflik anlamında biraz daha soft ve günlük kullanıma daha uygun. Çok ilginçtir, yola çıkar çıkmaz, tourer’dan daha doğal bir Megane buluyorum. Bunda kısalan gövdenin payı elbette yadsınamaz fakat sadece sürüş yaparken değil, içeride otururken bile daha dostane ve sıcak hissettiriyor hb model.

R-Link demiştik… Özellikle navigasyon çok düzgün olmuş. Rahatsız etmeyen ve sürücüyü azarlamaktan ziyade yol gösteren bir navigasyon sistemi mevcut Megane’da. Kullanımı biraz alışkanlık gerektirse de aradığım şeyi bulamadığım bir durum olmadı ve yön duygusundan yoksun bir adam olarak köy yollarında bir kez olsun kaybolmadım. R-Link ilerleyen dönemde daha da gelişecektir…

Dizel motorlarla ilgili ne söyleyebilirim ki? dCi’ler dünyanın en iyi dizel motorlarından… Yeniden keşifler yapmaya gerek yok. En az eskisi kadar başarılı, en az eskisi kadar ekonomik. Nokta.

Farklı, alışılmışın dışında bir sürüş tecrübesine ve bolca alana ihtiyacınız varsa ya da benim gibi steyşın fetişistiyseniz sport tourer’ı rahatlıkla önerebilirim. Daha doğal ve günlük kullanıma daha uygun olsun derseniz hatchback diyorum.

ESR_4838Köy yollarında dolaştıktan ve Belek sahillerinde Akdeniz’i izledikten sonra otele geri dönüyorum. Toplantı, akşam yemeği derken vakit epey geç oluyor ve yorgun bedenimi beyaz çarşafların üzerine bırakıyorum.

ESR_7309

***

Güneş aynı güneş, rüzgar başka yerlere göç etmiş. Gitmesek, hep burada kalsak olmaz mı yahu? Siyasi lanetlerden, trafikten, kötü havalardan uzak olan bu yerden ayrılmak zor olacak.

Kahvaltının ardından oteli terk ediyoruz ve bir kez daha manuel şanzımanlı hb modelle yola çıkıyorum. Biraz aceleden, biraz da apaçilikten hızla sürüyorum hava alanına doğru. Yolda açık görüşlü birkaç boş virajı pas geçmiyor, limitleri keşfediyorum. Megane dinamik açıdan, eskiye kıyasla, biraz daha iyileştirilmiş. Limitleri net, tutunmayı bırakma karakteri anlaşılmaz değil. Eğlence dedektörü, pardon stabilite kontrolü ise çok ateşli olmadığı için minik kaymalara müdahale etmiyor. Bu yüzden hava alanına park ettiğimde ortalık biraz debriyaj, biraz da lastik kokuyor…

Antalya’ya Placebo’dan The Bitter End‘i dinleyerek veda ediyorum. Daha iyisi olamazdı doğrusu…

***

Renault Türkiye yöneticilerine, basmakalıp bakış açılarından sıyrılarak bloglara gereken önemi verdikleri için çok teşekkür ederim. Diğer markalara örnek teşkil etmesi umuduyla… İyi haftalar

***

Otomobilin fiyatlarına buradan ulaşabilirsiniz.

11 replies »

  1. Yorumlarınızı beğeniyorum, çünkü çok eğlenceli bir üslubunuz var.. Ellerinize sağlık..

  2. İsmail Bey,
    yorumlarınız ve güzel uslübunuz için çok teşekkür ederim. Daha çok yorum yazsanız ne güzel olurdu 🙂

  3. Tekrar Merhaba İsmail Bey,

    Öncelikle yazılarınız ve yorumlarınız için çok tşk ederim.

    Yeni Megane HB fiyatları ekim ayı için çok indirimli görünüyor. Sizce bu araç hazır kampanya varken alınabilir mi? Sınıfındaki araçlarla kıyaslasanız fiyatı sizce uygun mudur? Kolay gelsin.

    mart ayındaki fiyatlar
    Yeni Megane HB 1.5 dCi 90 HP Manuel Touch: 63.500 TL
    Yeni Megane HB 1.5 dCi 90 HP Manuel GT Line: 69.500 TL

    şuan ise
    Yeni Megane HB Touch 1.5 dCi 90 bg 57.000 TL
    Yeni Megane HB GT Line 1.5 dCi 110 bg 63.600 TL

İsmail TERZİ için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

INSTAGRAM

Pink Floyd klipleriyle benzer duygular uyandıran kısa, sade bir sürüş. Otomobilden çayırlara taşan High Hopes solosu eşliğinde Kodak Gold filme kaydettiğim fotoğrafları yine aynı şarkı çalarken paylaşıyorum. #35mm #leica #leicaM6 #kodakgold200 #filmphotography #filmisnotdead #filmcommunity #mini #cooper #roadtrip
Otelde sabahın ilk yumurtası kırılmamışken, Münih’ten yola çıkıyor ve güneye, Enzo Ferrari’nin evi Modena’ya doğru sürüşe başlıyorum. Avusturya sınırını geçtiğimde, navigasyon ekranında tanıdık köylerin isimleri beliriyor. Geçen Mayıs ayında çığ yüzünden kapalı olduğu için bana ve M2 Competition otomobilime yol vermeyen Hahntennjoch Geçidi’nin Kasım’da açık olacağına hiç ihtimal vermiyorum. Yine de üçüncü kez denemeye değmez mi? O akşam autostrada üzerinde 110km/s sabit hızla yol alırken gün içinde olanları zihnimde tekrar tekrar oynatıyorum: Hahntennjoch açıktı, bomboştu, karla kaplıydı… Gran Turismo teaser’ı gibi görünen bu sürüş cennetinde 340bg’lik arkadan tahrikli bir ateşli hatchback ile tek başımaydım. Yaklaşık üç saat boyunca sadece sürüş yapmış ve yoruldukça fotoğraflar çekmek için mola vermiştim. İlk iki denememde beni yoldan çeviren Hahntennjoch, bu kez eli açık davranarak büyük bir hediye sunmuştu. Yoğun sürüş deneyimi, soğuk hava ve 2000 metrede kardan yansıyan sert güneş ışığı bir araya gelince enerjim beklediğimden çok daha çabuk tükeniyor ve otoyolda birkaç kez başım öne düşüyor. Yakıt tankları eşek idrarıyla doldurulmuş gibi görünen bir istasyonda mecburen duruyor ve bir kahve daha alıyorum. Neyse ki İtalya’da kötü kahve içmek söz konusu değil… İçeriden Coşkun Aral kadar yelekli bir pompacı çıkıyor ve yakıt almayacağımı anlayınca bozuk bir yüz ifadesi takınıyor. Ona bir sigara veriyorum derken elimdeki Leica ilgisini çekiyor, biraz sohbet ediyoruz ve makaramdaki son birkaç kareyi onun için kullanmaya karar veriyorum. 36 kare tükendiğinde, yorgunluktan makarayı geri sarmayı unutuyor ve kameranın kapağını açtıktan birkaç saniye sonra hatamı fark ediyorum. O anda pompacının tüm aile bireylerine küfür ederek kapağı tekrar kapatmama rağmen film hasar görüyor. Keyfim kaçsa da Enzo Ferrari’nin köyünde buna üzülecek değilim, yarın görmem gereken bir hiper otomobil sergisi var, şimdi tekrar yola koyulmalıyım. #35mm #leica #leicaM6 #kodak #portra800 #filmphotography #filmisnotdead #bmw #m140i #roadtrip
16 yaşındaki oğlu McLaren’da mühendislik stajına başlayan arkadaşım Marc dün şöyle bir şey söyledi: Otomobil hayatımızı şekillendiriyor. Oğluma yıllar önce bir proje otomobili hediye etmeseydim, bugün Senna motoruyla uğraşıyor olmayacaktı. Geçen hafta, yeni otomobilimle ilk sürüşümü Ankara’dan İstanbul’a yaptım. Eve vardığımda, Emre ve Ümit onu incelerken, son enerjimle o anları kaydettim. Film banyodan bugün çıktı ve fotoğraflara bakarken Marc’ı hatırladım, ona hak verdim. Evet, otomobil hayatımızı şekillendiriyor. Öyle olmasaydı, 35 yıllık bir klasiğin içinde üç yaşına dönen Emre ve Ümit hayatımda olmayacaktı. Otomobiller, güzel şeyler, iyi ki varlar.
“Bahçeköy-Kemerburgaz orman yolu geceyarısından sonra esrarengiz bir yere dönüşür. Işıkları olmayan bu yol, gecenin sessizliğinde diğer otomobilleri aydınlatır ve sürate rüzgar sesiyle alkış tutar. Burada günaşırı sürüşe çıktığım gecelerin bazılarında, ancak Comfortably Numb solosuyla erişebildiğim yükseklikleri gördüğümü hatırlıyorum. Farlar sarımtırak bir perde oluşturur ve yaprakların, trafik tabelalarının ve parlayan asfaltın rolleri paylaştığı bir kısa film başlar. Üç beş dakikalık bu performasın sonunda ise hararetin ve nefesin normale dönüşü beklenir,” diye yazmışım üç yıl önce. Bu sonbaharda bir değişiklik yaptım ve İstanbul’daki gece sürüşlerimin vazgeçilmezlerinden olan yolu elimde kameram, gündüz vakti, yürüyerek geçtim. Hızla yaklaşmaya ve hızla geride bırakmaya alıştığım tanıdık virajları adım adım deneyimlerken çektiğim analog fotoğraflar, yeni bir alışkanlığın hatırası olarak böylece kalsın. #35mm #leica #leicaM6 #kodakportra #filmphoto #filmisnotdead #istanbul
Gün boyu ‘Friends Will Be Friends’ şarkısını mırıldanmış ve gelişigüzel, özensiz analog fotoğraflar çekmiştim. Tam da Kodak Gold’un sevdiği gibi...
Güzel bir haber: Benim de yazarlarından biri olduğum Borusan Turuncu, Uluslararası Stevie İş Ödülleri 2019’un blog kategorisinde altın ödüle layık görüldü. Hafta sonu Viyana’da düzenlenen törende Borusan Holding’i ve Turuncu’nun 150’den fazla yazarını temsil etmek gurur vericiydi. Blogu kuran ve yaşatan sevgili arkadaşım Merlin’le birlikte, tüm dünyadan yüzlerce iş insanına hikayenin profesyonel yaşamdaki kıymetini hatırlattık. #borusanturuncu #stevies2019
Bu hafta Yeni BMW 3 Serisi için hazırlanan bir filmin sunuculuğunu yaptım. Yaklaşık yirmi kişilik kalabalık bir ekip olarak, çekimde otuz saatten fazla zaman geçirdik. Yorucu fakat çok keyifli bir deneyimdi. Set ekibinin bir arada çalışma uyumundan ve kısa bir film için sarf edilen çabadan o kadar etkilendim ki aralarda birkaç kare otomobil fotoğrafı kaydederim düşüncesiyle kamerama sürdüğüm filmi bu insanlara adamak istedim. Gördüğünüz fotoğraf seti Leica M6 ile Cinestill 800T filme kaydedildi. Herhangi bir dijital müdahale içermeyen fotoğrafların anormal renklerini ise deprem yarattı. Evet. Filmin banyosu sürerken başlayan deprem elektrik akımını sertçe dalgalandırınca, renkler bu hale geldi. Hatta bazı karelerde kimyasal damlacıklarının izlerini görebilirsiniz. Analog fotoğrafçılığın hem cilvesi hem öğretisi: İyi düşün fakat her şeye hazırlıklı ol. Hayat gibi. Bu arada söz konusu film yakında BMW Türkiye’nin dijital mecralarında yayına girecek. Bu fotoğraf seti ise hissetmediğim depremin, senfoni orkestrası gibi çalışan bir ekibin ve keyifli bir sunuculuk deneyiminin hatırası olarak kalacak. #35mm #leica #leicaM6 #cinestill800t #filmphoto #filmisnotdead #filmphotomag #minimalcar #bmw #3series
Önümüzde yol almakta olan gri renkli ticari aracın gövdesi en az yirmi yıllık yayların üzerinde bir o yana, bir bu yana esniyor. Aramızdaki toz bulutu ve daha da önemlisi, sol alt köşesi macunla onarılmış bagaj kapağı, yükleme alanındaki mangalı görmeme engel olamıyor. Toprak zemindeki çeşit çeşit kusurun titrettiği is bağlamış kirli telin mangala her vuruşu beynimde yankı buluyor. Üstüne üstlük, bir çift karpuz her virajda düzensizce yer değiştirerek mangala çarpıyor ki yeşil meyvelerin bu göçebe halleri burnumuzun dibinde dünyanın en kaotik piknik yolculuğunun yapılmakta olduğunu hissettiriyor. Yayla Yolunda isimli son yazıma profildeki linkten ulaşabilirsiniz. #35mm #leica #leicacamera #filmphoto #minimalcar #subaru #impreza #leicaM6 #acros100 #filmisnotdead #analogue #bw
Tanıdığım en dağınık karakterlerden bir tanesi: Lotus Esprit S4S. Temel mimari ögeleri birbirinden habersiz mühendislik takımları tarafından, Lego’ya savaş açmak niyetiyle birleştirilmiş gibi hissettiren bu otomobil özellikle İstanbul trafiğinde eşsiz bir deneyim yaratıyor. Her şeyden önce çevrenizdeki meraklı gözlere bunun bir İtalyan egzotiği olmadığını ve sarhoş İngilizlerin elinden çıktığını izah etmeniz gerek. Çiçekçi ablalar, gençler, yandaki otomobilin arka camından sarkan çocuk… Herkes bir açıklama bekliyor. Dahası, kama formlu ve sarı renkli bir spor otomobilin içindeyken, varlığını kimsenin tahmin etmediği sefaletinizi açık etme lüksünü bulamıyorsunuz. Her trafik ışığını hararet yapma eğilimine dönüştüren dört silindirli turbo beslemeli motora, dirseğinizden fazlasını soğutmayan klimaya ve ortalama bir otomobilin kapı kolu hizasında kalan görüşe karşın gülümsemeniz ve çevrenizdekileri dört başı mamur bir sürüş deneyimi yaşamakta olduğunuza ikna etmeniz gerekiyor. Tam da James Bond’un su altına harareti engellemek için indiğini düşünmeye başlamışken trafik açılıyor ve yetmişlerin debriyaj pişiren süperspor deneyimi bir anda yirmi yıl ilerliyor. Turbo doluyor, yarış otomobili egzozu tiz ve yırtıcı frekanslarla titriyor ve sürat sadece sürücüyü değil otomobili de uyandırıyor. İşte o anda klimasız dakikaların, hararet korkusunun ve yaptığınız açıklamaların karşılığını alıyor ve doksanlarda çekilmiş bir otomobil programına düşüyorsunuz. Bu saniyelerde kabinin Turbo sakız koktuğuna yemin edebilirim. Sürüş sona erdiğinde, otomobilden inip sırtıma yapışan üstümü havalandırırken giysilerime sinen şeyin Turbo sakız değil, benzin kokusu olduğunu anlıyor ve gülümsüyorum. Modern otomobil her şeyin daha fazlasını sunan ve nezaket kurallarını aksatmayan ikiyüzlülüğüyle Lotus’u küçümsüyor. Lotus ise İngilizceden İngilizceye altyazı gerektiren aksanıyla bir küfür savurup, açılıp kapanan farlarını gövdesine gömüyor ve huzurlu bir akşam uykusuna dalıyor. Ne makine ama! #35mm #leica #filmphoto #minimalcar #lotusesprit #leicam6 #kodakgold200 #istanbul #filmisnotdead
%d blogcu bunu beğendi: