İçeriğe geç

FORD B-MAX 1.5 TDCi

DSC02358

A ve C’nin arasında B vardır değil mi? A,B,C…

Yukarıdaki kural küçük otomobil gezegenimizde de aynen bu şekilde geçerlidir.

Ford, zekasını konuşturmuş, güzel Fiesta‘sını birazcık mıncıklamış ve B sütununu yok eden bir kapı sistemi tasarlamış.

Sonra da B sütunu olmayan bu şeyin adını B-Max koymuş. Hmm… Olmayan sevgiliye merhaba şiirleri gibi.

Her neyse, B-Max’in kapıları açılınca şöyle bir manzara ortaya çıkıyor;

DSC02361

Bu sistemi ilk kez geçen yıl, İstanbul Autoshow’da incelemiştim ve aklıma gelen ilk soru “O gövde burulmaz mı beybi?” olmuştu.

Cevabı bir yıl sonra öğrenmek kısmetmiş: O gövde burulmuyor beybi.

Süspansiyonlar Fiesta’ya göre daha yumuşak setup’landığı için sürüşün ilk dakikalarında hissettiğiniz esnemeyi gövde burulması sanmayın. Uyarıyorum çünkü bu yanılgıya ben de düştüm. Hissettiğiniz şey, ekstra yükseklik ve yumuşak süspansiyon ayarından doğan esnemeden başka bir şey değil. Ön yargı kötü şey…

Gövde burulması bir yana, aracın yandan alacağı darbeler için iki kapının birleşme noktasına ciğerli çelik malzeme döşenmiş.

Kısaca, ilk kez gördüğümüz bu gövde tipi dinamizm ve güvenlik anlamında herhangi bir Ford modelinden geride kalmıyor ki alkışlar tam olarak burada başlıyor.

İşini yapan, yumuşak karakterli, efendi bir direksiyon. Esnek bir gövde ve Fiesta kadar eğlenceli olmasa da, insanın uykusunu getirmeyen sürüş. Bu sınıfta sürüşü daha iyi olan bir otomobil yok! Üzgünüm Meriva, üzgünüm Note.

Test aracımın 1.5’lik dizel motorunu uzun uzun anlatmama gerek olduğunu sanmıyorum. Birazcık gürültülü ve titreşimli ama şehir içindeki 5-6 litrelik tüketimiyle eksik yanlarını unutturuyor.

DSC02379

Focus ve C-Max’in iç mekanları arasındaki bağıntı, Fiesta ve B-Max’in iç mekanlarında da geçerli. B-Max’in kabini Fiesta ile hemen hemen aynı: Yer yer can sıkıcı ucuz plastikler, konsoldaki tuş kalabalığı, düzgün sürüş pozisyonu ve Fiesta‘da çok daha ferah olan ortamı notlarıma eklemişim.

Cam tavan sadece benzinli modellerle alınabiliyor. Sunroof fetişistlerine duyurulur!

Arka tarafta ise bol bol hacim var. Gerek diz, gerek baş mesafesi Fiesta ile kıyaslanmayacak kadar iyi fakat arkada binek bir otomobilden ziyade Doblo stayla araçlarda oturuyormuş gibi hissediyorsunuz. Biraz dik, biraz yüksek… Ayrıca sürgülü kapıyı kapadığımda kolumun hemen yanına kol dayama gelecek diye umarken, beklediğim şeyin 10 cm ötemde pis pis sırıttığını görünce canım sıkılmadı değil. Bence bu, aracın ilk makyajında düzeltilecek detaylardan biri olacaktır. O zamana kadar da arkadaki yolcular ellerini bacak aralarında kavuşturup cemaatçi gibi görünecekler…

Bagaja, cüssesine göre iki, üç ceset sığacağını düşünüyorum. Yazının altındaki albümde bagajın fotolarını bulabilirsiniz.

DSC02383

Kullanışlı, ekonomik ve zekice tasarlanmış bir otomobil. Alıştıktan sonra kullanışlılığını sahiden arıyorsunuz.

Geliştirilmesi (akıllı kapı sistemi arıza çıkarmaya meyilli diyorlar) ve düzeltilmesi gereken minik detayları saymazsak bütün olarak çok ama çok düzgün bir paket.

Fiesta‘ya sığamayan, özellikle çocuk koltuğu kullanan kalabalık aileler için can olacak bir otomobil B-Max.

On üzerinden sekkiz!

Reklamlar

4 replies »

  1. İsmail bey öncelikle merhabalar son araç testiniz b-max olduğu için bende buraya yaziyim dedim.. Mitsubishi asx’i inceleme gibi bir düşünceniz var mı acaba ? Sitede var ama makyajlanmadan önceki hali acaba 2013 model inceleme fırsatınız var mı ? Öyle bir düşünceniz varsa şimdiden bekliyor ve teşekkür ediyorum 🙂

  2. Anladım hazırlarlar inşallah ve sizde alırsınız teste 🙂 takipte olacağım umarım test edersiniz 🙂 özellikle 1.6 benzinli olanı 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

INSTAGRAM

Bu hafta Yeni BMW 3 Serisi için hazırlanan bir filmin sunuculuğunu yaptım. Yaklaşık yirmi kişilik kalabalık bir ekip olarak, çekimde otuz saatten fazla zaman geçirdik. Yorucu fakat çok keyifli bir deneyimdi. Set ekibinin bir arada çalışma uyumundan ve kısa bir film için sarf edilen çabadan o kadar etkilendim ki aralarda birkaç kare otomobil fotoğrafı kaydederim düşüncesiyle kamerama sürdüğüm filmi bu insanlara adamak istedim. Gördüğünüz fotoğraf seti Leica M6 ile Cinestill 800T filme kaydedildi. Herhangi bir dijital müdahale içermeyen fotoğrafların anormal renklerini ise deprem yarattı. Evet. Filmin banyosu sürerken başlayan deprem elektrik akımını sertçe dalgalandırınca, renkler bu hale geldi. Hatta bazı karelerde kimyasal damlacıklarının izlerini görebilirsiniz. Analog fotoğrafçılığın hem cilvesi hem öğretisi: İyi düşün fakat her şeye hazırlıklı ol. Hayat gibi. Bu arada söz konusu film yakında BMW Türkiye’nin dijital mecralarında yayına girecek. Bu fotoğraf seti ise hissetmediğim depremin, senfoni orkestrası gibi çalışan bir ekibin ve keyifli bir sunuculuk deneyiminin hatırası olarak kalacak. #35mm #leica #leicaM6 #cinestill800t #filmphoto #filmisnotdead #filmphotomag #minimalcar #bmw #3series
Önümüzde yol almakta olan gri renkli ticari aracın gövdesi en az yirmi yıllık yayların üzerinde bir o yana, bir bu yana esniyor. Aramızdaki toz bulutu ve daha da önemlisi, sol alt köşesi macunla onarılmış bagaj kapağı, yükleme alanındaki mangalı görmeme engel olamıyor. Toprak zemindeki çeşit çeşit kusurun titrettiği is bağlamış kirli telin mangala her vuruşu beynimde yankı buluyor. Üstüne üstlük, bir çift karpuz her virajda düzensizce yer değiştirerek mangala çarpıyor ki yeşil meyvelerin bu göçebe halleri burnumuzun dibinde dünyanın en kaotik piknik yolculuğunun yapılmakta olduğunu hissettiriyor. Yayla Yolunda isimli son yazıma profildeki linkten ulaşabilirsiniz. #35mm #leica #leicacamera #filmphoto #minimalcar #subaru #impreza #leicaM6 #acros100 #filmisnotdead #analogue #bw
Tanıdığım en dağınık karakterlerden bir tanesi: Lotus Esprit S4S. Temel mimari ögeleri birbirinden habersiz mühendislik takımları tarafından, Lego’ya savaş açmak niyetiyle birleştirilmiş gibi hissettiren bu otomobil özellikle İstanbul trafiğinde eşsiz bir deneyim yaratıyor. Her şeyden önce çevrenizdeki meraklı gözlere bunun bir İtalyan egzotiği olmadığını ve sarhoş İngilizlerin elinden çıktığını izah etmeniz gerek. Çiçekçi ablalar, gençler, yandaki otomobilin arka camından sarkan çocuk… Herkes bir açıklama bekliyor. Dahası, kama formlu ve sarı renkli bir spor otomobilin içindeyken, varlığını kimsenin tahmin etmediği sefaletinizi açık etme lüksünü bulamıyorsunuz. Her trafik ışığını hararet yapma eğilimine dönüştüren dört silindirli turbo beslemeli motora, dirseğinizden fazlasını soğutmayan klimaya ve ortalama bir otomobilin kapı kolu hizasında kalan görüşe karşın gülümsemeniz ve çevrenizdekileri dört başı mamur bir sürüş deneyimi yaşamakta olduğunuza ikna etmeniz gerekiyor. Tam da James Bond’un su altına harareti engellemek için indiğini düşünmeye başlamışken trafik açılıyor ve yetmişlerin debriyaj pişiren süperspor deneyimi bir anda yirmi yıl ilerliyor. Turbo doluyor, yarış otomobili egzozu tiz ve yırtıcı frekanslarla titriyor ve sürat sadece sürücüyü değil otomobili de uyandırıyor. İşte o anda klimasız dakikaların, hararet korkusunun ve yaptığınız açıklamaların karşılığını alıyor ve doksanlarda çekilmiş bir otomobil programına düşüyorsunuz. Bu saniyelerde kabinin Turbo sakız koktuğuna yemin edebilirim. Sürüş sona erdiğinde, otomobilden inip sırtıma yapışan üstümü havalandırırken giysilerime sinen şeyin Turbo sakız değil, benzin kokusu olduğunu anlıyor ve gülümsüyorum. Modern otomobil her şeyin daha fazlasını sunan ve nezaket kurallarını aksatmayan ikiyüzlülüğüyle Lotus’u küçümsüyor. Lotus ise İngilizceden İngilizceye altyazı gerektiren aksanıyla bir küfür savurup, açılıp kapanan farlarını gövdesine gömüyor ve huzurlu bir akşam uykusuna dalıyor. Ne makine ama! #35mm #leica #filmphoto #minimalcar #lotusesprit #leicam6 #kodakgold200 #istanbul #filmisnotdead
Something about James Bond. #35mm #leica #filmphoto #minimalcar #lotusesprit #leicam6 #kodakgold200 #istanbul #filmisnotdead
BMW’nin uçak motorundan sonra ürettiği en iyi şey: BMW 3 Serisi. Bugün tarihi bir hava meydanında, otomobilin altmışlardan bu yana süren evriminin yedinci durağını anlatıyorum. Doğrusu, otomobil anlatmak nadiren bu kadar keyifli olur... #bmw #3serisi #beklenen3
Yaşlı bir çam ormanının içinden geçerek tırmanmaya koyulmadan önce otomobildeki tüm eşyalarımı sıkıca sabitliyor ve kalkıştan önce son kontrolleri yapan pilotlar gibi sürüş programlarını, gösterge panelini ve diğer kontrolleri gözden geçiriyorum. Hazırım. BMW M2 Competition ve Bir Geçidin İnadı isimli son yazıma profildeki linkten ulaşabilirsiniz. #bmw #m2competition #hahntennjoch #35mm #filmphoto
Günün asosyal saatleri sürüş keyfi için en ideal dakikalardan oluşur. Kimileri bunun için gecenin geç vakitlerini tercih eder ki karanlıkta sürüşün büyüsü farklıdır. Öte yandan, hangi endurans yarışçısına sorarsanız sorun, gün doğumunda direksiyonunda olmanın başka hiçbir şeye benzemediğini söyleyecektir. Gün doğumunda sürüş yapmanın keyfi bir kısa filme konu olmuştur. 1976 yapımı C’etait un Rendez-vous filmi, sevgilisiyle buluşmaya giden bir adamın Paris sokaklarındaki sekiz dakikalık sürüşünü konu alır. Filmde duyduğunuz sesler bir Ferrari 275 GTB’ye ait olsa da kameranın sabitlendiği otomobil bir Mercedes-Benz 450SEL 6.9’dur. Yer yer hatalar yakalayabileceğiniz dublaja rağmen bu film özel bir şehrin gün doğumunda sürüş yapmanın hazzını sanatsal ve kurallara aykırı biçimde ortaya koyar. Öyle ki yönetmen Claude Lelouch filmden sonra tutuklanmıştır. Bu sabah İstanbul için değil günün, yılın en asosyal saatlerinde sürüşe çıktım. BMW Z3 Coupe otomobilimin kaputunda bir kamera yoktu. Ayrıca gördüğünüz analog fotoğraf geçmiş zamandan... Fotoğraf yok, video yok ancak tarifsiz bir hazdan söz edebilirim. Hoş, bu hazzın Claude Lelouch sinematografisi ile 1976’da hakkıyla anlatıldığını bildiğimden, fazla uzatmıyor, sizi filme baş başa bırakıyorum. İzlemek için profilimdeki linki kullanabilirsiniz. #bmw #z3coupe #istanbul #35mm #filmphoto
Avusturya’da bulunan Hahntennjoch şu ana kadar sürüş yaptığım (yapamadığım) en iyi Alp geçidi. Bu geçitteki ilk deneyimimde Abarth 124 Spider kullanmış ancak çabucak pes eden Brembo frenler yüzünden diğer uca ulaşamamıştım. Bu hikaye üç bölüm halinde blogumda yer alıyor. Geçitteki ikinci denemem için tastamam bir spor otomobil olan BMW M2 Competition ile elimi güçlendirmiş ve iki hafta önce Münih’ten yola çıkmıştım. Otomobil her haliyle amaca uygundu ve geçitte kimseler yoktu… Ne var ki, ciddi süratlerle tırmanarak başladığım sürüşün onuncu kilometresinde fotoğrafta gördüğünüz devasa çığ ile karşılaştım. Böylece Oğuz Haksever kadar çaresiz, arkama baka baka geri dönecektim. Dönüş yolunda, bölgedeki alternatif rotalarda M2 ile yağmur altında doya doya sürüş yaptıysam da Hahntennjoch Geçidi tarafından ikinci kez mağlup edilmiştim. Dahası, İstanbul’a dönüp analog fotoğraflarımı banyodan aldığımda, kameramın arızalandığını ve hemen her fotoğrafımın bozulduğunu anlayacaktım. Gördüğünüz gibi geçitle ile çok iyi anlaşıyoruz! Hahntennjoch Geçidi tarafından alt edilmiş bir sürücünün hikayesi, bozulmuş film fotoğrafları eşliğinde yakında blogumda olacak. #bmw #m2 #roadtrip #hahntennjoch
Istanbul. #35mm #filmphoto
%d blogcu bunu beğendi: