İçeriğe geç

SKODA SUPERB

Yeni Superb incelemesi için buraya buyurunuz. Yok ben böyle iyiyim, yukarıdaki aracı okuyacağım diyorsanız o ayrı;

İsminin kelime anlamı ‘mükemmel’ olan bir otomobilin test yazısını okuyacaksınız; beklentilerinizi tekrar gözden geçirin! İşte başlıyoruz;

Son yıllarda derli toplu, güvenilir otomobiller üreten Skoda’nın ağır abisi Superb’le geçirdiğim iki gün boyunca, patronunu kaybetmiş bir şoförden farksız göründüğüme eminim. Hele ki bahsi geçen şoför grand tuvalet değil de şort-tişört-kırmızı ayakkabı modunda ise, maruz kaldığı garip bakışları az çok tahmin edersiniz. “Ağır” bir otomobil Superb. Aynı altyapıyı paylaştığı Passat’tan 52mm daha uzun aks aralığına ve oldukça geniş bir gövdeye sahip. Bir de test aracım gibi siyah renkliyse, “ağır”lık katsayısı biraz daha artıyor. Otomobilin ön kısmında karışmış duygular gördüm: Sinirli mi, düşünceli mi yoksa üzgün mü açıkçası bilemedim. Zarif bir tavan çizgisine ve bolca cam alana sahip olan Superb’in arkası ise otomobilin önüyle uyumsuz görünüyor diye düşünüyorum. Tasarımın daha “bütün” durması güzel olurdu. Beğenirsiniz, beğenmezsiniz size kalmış fakat Passat kadar taze durmadığı bir gerçek. Bak yine içim şişti; geçelim şu tasarım faslını.

Otomobilin iç mekanı, fiyatı düşünüldüğünde gereçekten yüz güldürüyor. Konsoldaki kumandalarını, koltuklarını, direksiyon simidini, iç mekandaki krom detayları ve bazı plastik malzemeler hariç -örneğin direksiyon-ön konsol arası- genel plastik kalitesini çok sevdim. İç mekanla ilgili diğer notlar: Rahat sürüş pozisyonunu bulmak zaman almıyor; kumanda elemanları çok kullanışlı; arka taraf hem çok ferah hem de devasa diz mesafesine sahip. Geniş otomobillere sevdalı Türk aileleri ve belediye başkan yardımcıları için son derece ideal.

Otomobilin çok hoşuma giden bir başka detayı da bagaj kapağı idi. Bagajı ister klasik sedanlarda olduğu gibi, ister arka camla birlikte bütün olarak açabiliyorsunuz. Arka koltukları da yatırırsanız ortaya ‘pikap’tan hallice diye nitelendirebileceğim bir yükleme alanı çıkıyor. Küçük ama hoş bir detay; yazının sonundaki galeriden sistemin nasıl çalıştığını görebilirsiniz.

Superb, cüssesinden beklenmeyecek kadar dinamik bir otomobil. Mondeo kadar keskin olduğunu söyleyemem fakat kesinlikle Passat’tan kötü değil. Yön değiştirmelerde uysal ve net tepkiler veriyor; gövde salınımları güvensiz hissettirmiyor ve yol tutuş konusunda problem yaşamıyor. Çok zorlarsanız önden kaymaya meyleden otomobil, tüm donanım seviyelerinde standart olan ESP’nin “höt!” demesiyle tekrar çizgisini buluyor. Test otomobilimdeki 1.6 TDI motorun sunduğu 105 beygir ve 250 nm’lik değerler şehir içinde yeterli tork ve hızlanmayı sunsa da, uzun yol sürüşlerinde, sollamalarda cansız kaldı. Ne diyelim ÖTV utansın; 2 litrelik dizel motorla tadından yenmezdi doğrusu.

Bak bu iyiymiş“ler: Reçellik kayısı kadar yumuşak sürüş – Geniş ve konforlu iç mekan – Akıllı bagaj sistemi – Çok düzgün Fiyat/Kalite oranı

Olmasa daha iyiymiş“ler: İç mekandaki ucuz plastikler, “bütün” olmayan tasarım

2 replies »

  1. aynen;
    önden ağır abi modunda olan tasarım arkada farların incelmeye başladığı yerde bir çocuk havasına bürünüyor.

acaglar için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

INSTAGRAM

“Kalkan-Kaş yolu kelimenin tam manasıyla bir klasik. Nasıl desem, Cide-İnebolu yolunun denize tepeden bakan uzlaşmaz karakterine kıyasla bu bölümün denize dostça, sürücüye ise sıcakkanlı bir mizaçla yaklaştığını söyleyebilirim. Burası muhteşem yamaçlarla Akdeniz’in arasına işlenmiş bir küçük koridorda, harika zemini ve çoğu açık görüşlü virajıyla tastamam bir klasik sürüş rotası. Müziğe ara veriyor ve sürüş keyfinin özünü oluşturan özgürlük duygusu tüm duyularımı uyarana dek hızlanıyorum. Birbirini izleyen onlarca virajın apeks noktasında Akdeniz’in alaca zeminini görerek yol almak ne büyük bahtiyarlık.”
Süper modelleri kıskandıracak kıvrımlarıyla orman yollarına, kışın kapanıp bahara kadar açılmayan dağ geçitlerine, başka hayatların akışını film gibi oynatan uzun yolculuğun bilinmezliğine, kısaca otomobille yolda olmaya düşkünlüğümü biliyorsunuz. Bunun yerini neyle doldurabilirim bilmiyorum.
“Bu otomobili bir kullanmanı isterim. Çok talep görüyor ve merak ediliyor. Senin kelimelerinle anlatılıp ifade edilmeye değer bir spor otomobil ve bence sadece kâğıt üzerindeki verilerle yorumlanabilecek bir model değil’ diyor BMW M yöneticisi arkadaşım @berkaydemircioglu Böylece ülkemize ilk gelen BMW M240i xDrive’ın anahtarını teslim alıyorum. Çıkmaya hazırlanırken Berkay arkamdan seslenip bir yakıt anahtarı uzatıyor: “Çok ihtiyacın olacak.”
Kanıtlandı: Yeşil gövde renkli BMW M3’ler daha hızlı gidiyor. #makegreengreatagain #bmw #m3
BMW 3 Serisi’nin altmış senelik evrimi. #bmw #3series
Almanlıktan aldığım tadı hiçbir şeyden alamadım.
BMW Classic’in Münih’teki garajında kısa bir yürüyüş. @bmwclassic #bmw
Geçen kış mevsiminden, huzur verici bir sabah sürüşü.
Tanıdığım en dağınık karakterlerden bir tanesi: Lotus Esprit S4S. Temel mimari ögeleri birbirinden habersiz mühendislik takımları tarafından, Lego’ya savaş açmak niyetiyle birleştirilmiş gibi hissettiren bu otomobil özellikle İstanbul trafiğinde eşsiz bir deneyim yaratıyor.
Geçen sene bu zamanlar.
Bir sürüş rotası klasiği: Akdeniz Sahil Yolu.
Yeni BMW 3 Serisi’yle, Akdeniz’e doğru. #bmw #3series

Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.

%d blogcu bunu beğendi: